Biblioteka bierze udział

w programie Akademia

Orange dla bibliotek.


Eugeniusz Paukszta

PDFDrukuj

 

Eugeniusz Paukszta
(1916-1979)



Eugeniusz Paukszta- pisarz, publicysta
, działacz kultury.. Urodził się w Wilnie, tam studiował prawo, filologię polską i historię. Okres wojny spędził na wileńszczyźnie. Uczestnik walk podziemia polskiego żołnierzy AK, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych. Po wojnie w 1947 r. zamieszkał w Poznaniu.

W latach 1946- 47 był radnym miejskim w Gliwicach, a także członkiem Komisji Weryfikacji dla Spraw Ludności Rodzimej i sekretarzem zarządu obwodu Polskiego Związku Zachodniego, kierował najpierw Wydziałem Polonii Zagranicznej, a następnie Wydziałem Zaludnienia i Ekonomiki Ziem Odzyskanych. Położył wówczas duże zasługi
w organizowaniu osadnictwa na północy kraju i na terenie Nadodrza. Prowadził w tym czasie rozległą działalność publicystyczną
, dotyczącą głównie zachodnich i północnych ziem polskich. Redagował tygodnik .Polska Zachodnia" pełniąc funkcję zastępcy redaktora naczelnego i kierownika działu kulturalnego. W 1949-50 r. pracował jako kierownik literacki oddziału PIW w Poznaniu. Od 1951 r. poświęcił się głównie pracy literackiej
i publicystycznej, studiując jednocześnie zaocznie historię i filozofię na KUL. W latach 1953-57 r. był prezesem Poznańskiego Oddziału Związku Literatów Polskich, a także przewodniczącym Komisji Kultury Wojewódzkiej i Rady Narodowej w Poznaniu. Od 1966 r. przez dwie kadencje był członkiem Rady Kultury przy Ministrze Kultury l Sztuki,
a od 1972 r. wiceprzewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu FJM, od 1973 r. pierwszym redaktorem naczelnym kwartalnika "Kronika Wielkopolski”, a w latach 1976- 79 prezesem Wielkopolskiego Towarzystwa Kulturalnego.
, Działał aktywnie na rzecz ściślejszej współpracy towarzystw kulturalnych, w kwietniu 1979 r. został prezesem Konwentu Regionalnych Stowarzyszeń Kulturalnych Kujaw, Pomorza, Wielkopolski i Ziemi Lubuskiej.

Historia oraz wielkie procesy społeczne i polityczne były podstawowymi czynnikami określającymi tematykę jego twórczości. Paukszta wprowadził do naszej literatury pięknej temat zasiedlenia Ziem Zachodnich i Północnych, zwłaszcza zmieni Lubuskiej i Warmii
i Mazur. Jako świadek i uczestnik, a zarazem pisarz i historyk poprzez losy ludzkie ukazywał dzieje procesów zasiedlania
, integracji i adaptacji kulturowej ludności pochodzącej z różnych regionów.

Był także znanym i cenionym publicystą, napisał kilka tysięcy artykułów i felietonów
na tematy kulturalne, literackie, społeczne, polityczne i historyczne.

Był również kronikarzem życia kulturalnego i społecznego Poznania i Wielkopolski. Laureat wielu nagród literackich i państwowych.

Pisarz mówił o sobie : " Sporo lat param się piórem. Niezła sterta książczyn wyrosła na półce. Pojmuję pisarstwo jako bezpośrednio i zawsze związane z ludźmi, stąd potrzeba wiedzy o nich i ukochania ich. Jest tu zawarty bezwzględny postulat uczciwości wewnętrznej, pełnej wiary, w to co się pisze, bez oglądania się na koniunkturę prawa, do indywidualnego wyboru, żądania zaufanie do pisarza. Wreszcie świadomość, że nie ma innej drogi. Myślę w tej chwili o swoich pracach staram się jak najpełniej sprostować w nich stawianym przed sobą zasadom. Bo w tym widzę szansę własnego rozwoju artystycznego, warunek realizacji ambicji, by pisać coraz lepiej, pełniej, przystępniej”.

Jako pisarz debiutował w 1938 roku. Jego młodzieńcze opowiadania i reportaże zebrane w tom "Opowieści niesforne" zostały oddane w 1939 roku do druku, lecz w związku

z wybuchem wojny nie doczekały się publikacji. Po wojnie w 1948 roku ukazała się pierwsza

powieść "Trud ziemi nowej". Ogółem Eugeniusz Paukszta opublikował 34 książki. Są to powieści i zbiory opowiadań o tematyce współczesnej i historycznej. Do znaczących powieści Paukszty poruszających problem zasiedlania, integracji i adaptacji kulturowej należy zaliczyć

"Wrastanie", "Wszystkie barwy codzienności" i "Przejaśnia się niebo". Przykładem uprawianego przez Pauksztę eseju jest jego książka "Warmia i Mazury". Znaczną część twórczości Paukszty stanowiły książki dla młodzieży wśród, których największą popularnością cieszyły się "Ich trzech i dziewczyna", "Młodość i gwiazdy" i "Zatoka żarłocznego szczupaka". Jego twórczość pisarska cieszyła się wielką popularnością, książki jego były wielokrotnie wznawiane i tłumaczone na języki obce. Za swoją pracę otrzymał wiele nagród literackich i państwowych.

 


 

 

TWÓRCZOŚĆ EUGENIUSZA PAUKSZTY


 

1948 r.Trud ziemi nowe”

1949 r.Trzecia zmiana”

1951 r. Początki państwa polskiego w powieści współczesnej”

1953 r.Opowieść o zwycięskiej starości”

1953 r.Srebrna ławica”

1954 r.Kartki z Ziemi Lubuskiej”

1955 r.Lasy płoną o świcie” (Lody pękają)

1955 r.Noc jak dzień”

1956 r. „Znaki ogniste”

1957 r. „Opowieści niecodzienne”

1957 r.Czarownica z Zielonej Góry”

1957 r. „Straceńcy”

1957 r. „Zatoka żarłocznego szczupaka”

1957 r.Śpiewająca ziemia”

1959 r.Gdzie diabeł mówi dobranoc”

1961 r. „Pogranicze”

1961 r.Wszystkie barwy codzienności”

1961 r.Znak żółwia”

1962 r. „Wiatrołomy”

1962 r. „Warmia i Mazury”

1963 r.Odzyskane gniazda”

1963 r.Spowiedź Lucjana Skobiela”

1963 r. „Buntownicy”

1964 r.Wrastanie”

1965 r. „Spod szczęśliwej gwiazdy”

1965 r.Ziemia Lubuska”

1966 r. „Po burzy jest pogoda”

1966 r.Przejaśnia się niebo”

1967 r.Ich trzech i dziewczyna”

1967 r.Złote korony księcia Dardanów”

1969 r.Wichry wśród kolumn”

1970 r.Minarety bez czarczafów”

1972 r. „W cieniu hetyckiego sfinksa”

1972 r. „Młodość i gwiazdy”

1976 r. „Zawsze z tej ziemi”

 


Reklama
Jesteśmy na FACEBOOK`U
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama

 

 

 

 

Polecane strony:

 

 

 

 

© Copyright 2010 GBP im. Eugeniusza Paukszty w Kargowej | Powered by Topreklama.pl